Kropla

Me ciało niczym drewno nie znające rzeźbiarza rąk
i jego dłuta
Jak ziemia jest niczyja nie odkryty ląd
takie czyste
Ta czystość niech ją szlag kaleką czyni mnie
Garb na mych plecach
Za jedną kroplę ciebie oddam prawą dłoń
słuch powonienie

Spójrz na mą klepsydrę czasu coraz mniej
spiesz się spiesz się
Czas jest pająkiem porosłam pajęczyną
zniszcz ją zniszcz ją
Okryję twarz muślinem w piersi wplotę kwiaty
dla ciebie młoda
Olejków wonnych zapach uśpi czujność twą
znikną zmarszczki