En Elsker I Berlin

Engang hadde ? en elsker i Berlin,
sa ei eldre dame h?gt ved nabobordet
Han hadde stemme som en gammel fiolin
og han snakka te m? med den, herregud
Det hete visst ? falle for en mann,
men ? tok retning himmel, ? flaug og ? flaug h?gt
Det va'kj e n? fornuft i det vi gjorde
men bytte du forelskelse med h?g og t?rr forstand?
Ikkje ?
Ikkje han

Og vi visste at vi m?tte langt avsted
at vi m?tte reise dit kor ingen fant oss
Og vi fant et seil som ville ta oss med
det fylte s? med mektig fralandsvind
Vi satsa det vi eide for ett nu,
ei retning for en rystelse, det sikre for ett sting
Det va'kje n? fornuft i det vi gjorde
men kem kan temme d?nninge og be dem om ? snu?
Ikkje ?
Ikkje du

S? tok det andre livet oss igjen,
sa den eldre dama ust?tt under hatten
En god oppdragelse va ingen venn,
s? er det vel fornuften som gj?r blind
Men lidenskap har aldri tatt regi
og seil kan ikkje fylles av anstendighetens bris
s? kem vil noensinne kunne vite
n?r det er rett i livet, ? g? eller ? bli?
Ikkje du
Ikkje vi