Weggaan

Opstaan,
was gewoon opstaan,
was gewoon opstaan.

En weggaan,
was gewoon weggaan,
was gewoon weggaan.

Weggaan en weer terugkomen.
Vroeg of laat.
Weer terugkomen.
Zoals dat gaat, maar niet voor altijd.

Want dat weggaan van jou…
doet veel te veel pijn.
Moet het zo zijn?
Of valt het ons toe?
Valt het ons toe.

Dat weggaan van jou,
voelt als een straf.
Weer terug bij af….
zijn we droevig en moe,
zo droevig en moe,

Stilstaan,
was gewoon stilstaan,
was gewoon stilstaan.

En doodgaan,
was gewoon doodgaan,
was gewoon doodgaan.
Doodgaan en weer opleven.
Vroeg of laat,
weer opleven.
Zoals dat gaat, maar niet voor altijd.

Want dat weggaan van jou,
doet veel te veel pijn.
Moet het zo zijn.
Of valt het ons toe,
valt het ons toe.

Dat weggaan van jou,
voelt als een straf.
Weer terug bij af…
zijn we droevig en moe,
zo droevig en moe.

Want dat weggaan van jou,
doet veel te veel pijn
Moet het zo zijn?
Of valt het ons toe?
Valt het ons toe.

Dat weggaan van jou,
voelt als een straf.
Weer terug bij af…
zijn we droevig en moe,
zo droevig en moe.

Want dat weggaan van jou.
Oh! dat weggaan van jou,
dat weggaan van jou.

Oh! dat weggaan van jou,
dat weggaan van jou.

Dat weggaan van jou!